Woensdag 17 Maart

Onze 3de dag op de materniteit, maar ook de eerste dag dat we regen hadden. We gingen zelf in onze regenjas naar het ziekenhuis want het goot echt! Het duurde echter niet lang, de zon scheen zoals ervoor en het werd weer een hete dag.

Toen we aankwamen, lagen er al 2 vrouwen te wachten, dus we waren zeer enthousiast. We zouden eindelijk een normale bevalling zien. Wanneer er vrouwen komen die voor de eerste keer bevallen, geven ze hier meteen een knip. Dit vinden wij eigenlijk best wat vreemd. We dachten dat ze dit slechts gingen doen wanneer het nodig bleek. De vroedvrouw vroeg meteen of we al eerder een knip hadden geplaatst, maar dit was niet het geval. We krijgen daar niet zoveel de kans toe in België. Daarom toonde ze het voor. We keken naar de bevalling van een mooi meisje! Ze woog 3,350 kg. We konden nog niet veel doen of betekenen voor de moeder wat we wel jammer vonden. Het communicatieprobleem is wel groot. De meeste moeders spreken geen of heel slecht engels. We willen wel iets betekenen voor de vrouwen, maar zo wordt het natuurlijk moeilijk.

Daarna volgden we de doktersronde, wat zeer interessant was. We konden vragen stellen over verschillende problemen waarmee we in aanraking kwamen en dergelijke. Dr. Robert is trouwens zeer geïnteresseerd in onze ziekenhuizen en onze manier van handelen en leven. Hij vraagt er steeds naar.

We hebben al enkele vrouwen gezien die sepsis kregen na een keizersnede. Dit is echt zo vies. De eerste die we zagen, rook zo slecht! Niet normaal. De wonde was opengekomen en het was echt een gapende wonde en de dokter ging er daarna nog eens in peuteren met zijn vinger om te voelen hoe diep het was. Ze sluiten deze wonde nog niet volledig, maar wachten af tot de wonde droog wordt. Het wordt ook 2 maal per dag goed ontsmet, wat echt vies is. Ze nemen een paar ‘steriele’ compressen en doen er een vloeistof op en gaan er dan nogmaals goed in peuteren en draaien het nog eens goed rond… Echt erg en die vrouwen geven geen kik! Je ziet wel dat ze ongelooflijk veel pijn hebben, maar het wordt niet aanvaard dat ze die pijn ook gaan uiten. We merken dit ook bij de bevallingen.
Lana heeft daarna haar eerste Afrikaantje op de wereld gezet :) Ze is supertrots. Sara hoopt in de nabije toekomst ook haar eerste Afrikaantje op de wereld te zetten…

De knip hebben we nog niet geplaatst want het ziet er toch maar vies uit met zo’n botte schaar (die ze ‘steriel’ noemen).
Nu hopen we dat het internet al gauw zal werken waardoor we wat meer kunnen vertellen en contact opnemen met iedereen die dat wil!

Groetjes!
xx