Nog minder dan een maandje en we zijn alweer thuis. We zullen zeer hard moeten wennen aan al de technologie die we zullen vinden :p We kunnen ons al niet meer voorstellen waarom we zo onder de indruk waren de eerste dagen... we zijn alles al zo gewoon aan het worden!

Deze week was een enorm drukke week geweest! Ze hadden ons verteld dat Juni een drukke maand is, maar voor ons is Mei dat ook. Kan me al niet voorstellen wat het volgende maand moet zijn dan. De vroedvrouwen laten ons al veel losser en we merken dat wel, wij doen meer dan hun... Ze zullen ons missen blijven ze maar herhalen, we kunnen ons wel voorstellen waarom. Alles gaat voor hen veel relaxter.
Deze week was ook een goede week qua bevallingen... Elk 6 gedaan :p

De 40 bevallingen die we nodig hebben om af te studeren reeds overschreden. We zitten allebei aan een totaal van 43 bevallingen waarbij lana haar 1ste stuitbevalling heeft uitgevoerd. Wat was me dat een vreemde ervaring. Bij het vaginaal toucher waren we ervan overtuigd dat het een handje was, bij breken van de vliezen kwam er plots een voetje tevoorschijn.

Weg keizersnede, hoera een stuitbevalling. Even bleek onze hoop tevergeefs toen bleek dat het andere voetje lag opgeslagen langs het lichaampje, maar de vrouw perste vol kracht door en het 2de voetje kwam piepen... Wel een zeer grappig tafereel om te zien.

Het lachen verging ons toen lana probeerde om het hoofd te ontwikkelen, maar deze maar niet wou komen!! We probeerden alle manieren die we op school gezien hadden, maar tevergeefs. De kleine zat vast met zijn hoofd! Sara liep daarop rap naar de incubator om al het materiaal voor de slijmpjes uit te zuigen klaar te leggen want dit baby'tje zou er waarschijnlijk niet goed uitkomen.
Toen het na trekken en sleuren van zowel Lana als de vroedvrouw eindelijk lukte, bleek sara haar vrees werkelijkheid te worden. Het baby'tje deed het echt niet goed, maar door mijn goeie zorgen kwam het er weer door :)

Deze week ook 2 gevallen van eclampsie en 1 geval van pre-eclampsie gehad. Eclampsie is een aandoening die gerelateerd met stuipen/convulsies. Toen we toekwamen op dienst, lag er een vrouw & we vroegen aan Margret, de traagste vroedvrouw ooit, waarvoor ze kwam. We moesten haar bloeddruk controleren en een bloedafname uitvoeren. Bij controle van de bloeddruk bleek sara de hoogste bloeddruk ooit gevonden te hebben namelijk 190/110 mmHg, kverstond er niets van dus ik liet lana het nogmaals doen. Maar ik was blijkbaar juist want lana had hetzelfde. Daarna deden we een bloedafname, wat helemaal niet evident bleek te zijn aangezien bij aanprikken het bloed meteen stolde... Dit deed al een belletje rinkelen.
Daarna plaatsen we de bloedtubes op een bakje om weg te brengen, toen de vrouw opeens begon te stuipen. Sara liep in paniek naar de vroedvrouw met de melding dat de vrouw aan het stuipen was, maar kreeg als commentaar 'Is it?' en ze kwam in ganzenpas aangewandeld...
Wij waren helemaal van ons melk en sara hield de vrouw in bedwang terwijl lana Valium ging zoeken...

Daarna ging het redelijk rap (naar afrikaanse normen) tegen de dokter arriveerde nadat sara in paniek Dr. Robert had opgebeld. Daarna hebben we 2h zitten wachten op het personeel van het operatiekwartier. We brachten de vrouw naar het OK en wachtten daar geduldig, toen plots de vrouw weer begon te stuipen.
We schreeuwden de boel bij elkaar om nog een dosis valium!!
Daarna ging het gelukkig rap en werd het baby'tje geboren... Deze was helemaal niet goed en hebben we moeten reanimeren. Daarna kwam het gelukkig erweer door!

Er is nog zoveel meer gebeurd, maar teveel om nu te vertellen. We willen nog iets kunnen vertellen als we thuis zijn é :p

Nog minder dan een maandje en dan zien we iedereen weer terug :D tzal raar zijn om terug in het dagelijkse leven te stappen, maar o zo leuk om de liefjes weer in onze armen te sluiten!!

Daaaag,

Sara & Lana!
xx